Gisteren fotograferen. Morgen exposeren. Hoe oud nieuw kan worden.

In mijn hoofd

Sommige momenten dan bekijk ik mijn plannen nuchter. En denk ik vooral “ge zijt zot”.

Ik ga helemaal op in mijn idee. En mensen denken mee en de ideeën groeien… Tot iets wat niet meer te stoppen is. Het speelt zich al volledig af in mijn hoofd. Een expo met foto’s, stukjes interieur, behang, herinneringen die we allemaal even vergaten.

Ik wil jou dat tonen. Ik wil je even meenemen naar de kleurrijke wereld met ouderwetse objecten. En die wil is sterk. Die wil heeft me al belachelijk veel kilometers door heel Vlaanderen laten rijden. Scheldwoorden of scheve blikken van de bewoners die niet snapten wat ik wou. Of waarom ik daar zoveel passie in steek. Dus keer je naar huis met lege handen…

Zonder een camera leven, dat kan ik niet. Zonder plannen, nog minder. Soms wil ik er vanaf. Al die ideeën. Gewoon werken, kinderen krijgen en braaf zijn. Maar dan kan ik niet. Het kriebelt, het jeukt zo hard! Want op de dag dat ik sterf zeg ik “Ik heb 200% geleefd”.

Dus ga ik verder. En elke stap vooruit betekent 10 nieuwe ideeën. Maar ook een extra hindernis, of 2. Iets bereiken dat doe je niet op een paar weken of maanden. Alles kost tijd en moeite. Maar vooral… een wil.

Ik ga je inspireren. Beelden tonen. Je heel eventjes het genot doen herleven van jouw herinnering.

Het kost me alleen nog wat tijd en moeite.

Advertisements

One response

  1. ragazzadelmondo

    Ja fantastisch, alle geweldige dingen beginnen met een zot idee:-). Inspirerend stukje!

    June 17, 2011 at 11:35 pm

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s