Jouw verhaal
Weet u nog anekdotes over een voorwerp? Kent u nog een verhaal van jouw (groot)moeder in haar keuken?
De Vlaamse interieurs komen écht tot leven door jouw verhalen!
“Mijn opa maakte ‘s avonds altijd rijstepap klaar. Hij stopte die ‘s avonds onder de lakens, tussen zijn benen voor de warmte. De volgende ochtend was dat dan ons ontbijt… Hij verdeelde de pap over verschillende potjes. Dan kwam hij fluitend aangelopen van de keuken, spuwde nog eens in elke portie en serveerde die dan voor ons neus. Natuurlijk aten we altijd rond de plek met spuug. Al de overschotjes speelde hij nadien met enorm veel smaak naar binnen!” (Axl Peleman)
Ik ben opgegroeid in een onvervalst authentiek volkscafeetje te Sint-Lievens-Esse. In dat cafeetje stond een Leuvense stoof. Op een dag bracht een klant een ijzeren, zwartgeblakerde ring en dito wafelijzer mee. Die ring en bijhorend wafelijzer paste wonderwel op de Leuvense stoof. De morgen nadien werd er wafeldeeg gemaakt en om negen uur ‘s morgens waren we al wafels aan het bakken voor de klanten. Sommige klanten hadden zelf een fles cognac meegebracht en goten dat in hun wafeldeeg. Het gebeurde dan ook af en toe dat een steekvlam tot aan het plafond reikte. Gewoon een kwestie van voorbereid te zijn
En nu, ongeveer dertig jaar later is het nog steeds wafelenbak. Op de laatste dag van het jaar wordt er dan maar eventjes 5 kg deeg klaargemaakt en een ganse voormiddag tot een stuk in de namiddag kunnen de klanten gratis wafels komen eten, hun buikje rond
Pure folklore, nog steeds in Cafe De Paling bij Gomar!
Gomarken
September 22, 2011 at 8:56 pm
En is dat nog altijd een origineel interieur of is het ondertussen modern geworden? Sowieso een leuke traditie die ik ga onthouden! Er komt nog een vervolg op dit project waarbij we herinneringen en tradities verzamelen!
September 23, 2011 at 10:51 am
Mijn grootmoeder was (hoe kan het ook anders) een zuinige vrouw. Ze sleep haar aardappelmesjes zelf, en dit telkens aan dezelfde steen in de deuropening naar de koer.
Op den duur bleef er van de mesjes slechts een flinterdun stalen reepje over, in de deuropening zat een oranjerode nis.
December 6, 2011 at 9:24 pm
Toen ik nog een klein meisje was hadden we thuis sanseveria’s op een rijtje voor het raam staan. En op de marmeren schouw stond een glazen stolp met een vergulde klok. Het mechanisme deed de klok van links naar rechts draaien. De muren waren behangen met papier met enorme bloemenprints. In de boekenkast stond een encyclopedie en er was ook een barometer… Dat was toen schering en inslag bij tal van Vlaamse gezinnen.
June 18, 2012 at 10:48 pm