Gisteren fotograferen. Morgen exposeren. Hoe oud nieuw kan worden.

Posts tagged “CVAa

Een partner!

De zomer nadert met rasse schreden. Dat betekent gesloten deuren en wachten op antwoorden die nooit komen wegens vakantie…

In volle paniek storte ik me op zoek naar partners voor de subsidie-aanvraag. Niet voor de expo in september, maar voor iets grootser. Binnen een jaar of twee. Met foto’s, tastbare (stukjes) interieur, video-interviews, een boekje… En daar is tijd voor nodig. En geld.

Na een verhelderdend telefoontje met Kunst en Erfgoed zag ik door het bos de bomen! 2 dagen later zat ik al aan tafel met de eerste partner. Ja, 2 dagen. Wachten is niet mijn sterkste punt. Ik houd van actie!

Dan zit je aan tafel, beiden met dezelfde passie. Haar wetenschappelijk onderzoek ontbreekt het aan beelden. Mijn gevoelsmatig project ontbreekt het aan woorden. Zalig, zo’n energie-boast van adrenaline. Geen koffie of slokje Red Bull die daar aan kan tippen!

“Met de deur in huis vallen” dat was vroeger letterlijk zo. Enkel de begoede burgers in de betere wijken hadden een inkomhal. De arme mensen konden enkel dromen van die extra ruimte. Of “de vuile was ophangen”, waarbij iedereen samen in de achtertuin stond te schrobben en zijn privé letterlijk en figuurlijk deeldde. De komst van de wasmachine heeft daar een eind aan gemaakt. Maar die spreekwoorden hebben we nog, terwijl niemand beseft waar ze vandaag komen.

De ‘perfecte’ huiskamer werd vroeger opgelegd vanuit instituties. De Boerinnenbond organiseerde tentoonstellingen om de mensen in te lichten. Daar kon je ook met een percentje je inboedel kopen! En op elke Vlaamse schouw stond niet toevallig het familieportret… De bewoners zijn hun niet bewust van deze invloeden. Het waarom. Zij konden me geen antwoord geven waar ik telkens naar op zoek was. Onbewust, op mijn gevoel. De eerste partner zorgt voor een stukje van de puzzel die ik zocht!

En zo heb ik de eerste partner: Het Centrum voor de Vlaamse Architectuurarchieven. “We centraliseren alle archieven mbt architectuur, van stoel tot stad.” vertelde Sofie De Caigny me trots. Zij schreef haar doctoraat over “Bouwen aan een nieuwe thuis. Wooncultuur in Vlaanderen tijdens het interbellum.” Al haar bevindingen zijn te lezen in het gelijknamige boek.

 


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 68 other followers