Vanthilt on Tour
Voorbije dinsdag mocht ik plots aandraven bij Vanthilt on Tour. Marcel was blijkbaar zo onder de indruk van de foto’s. En die wilde daar wel meer over weten.
Bekijk op bovenstaande link de verhalen achter de foto’s. En mijn geweldige super-energieke vriendin, Anneke Van Rompuy, van 100 jaar (bijna 101!) die de tent van Marcel de hemel vond! We hebben ons kostelijk geamuseerd. En achter de schermen bleef Anneke maar geweldige verhalen vertellen en hing écht iedereen aan haar lippen. Ze hebben ons na middernacht moeten buiten zetten. Om 1u30 stelde Anneke nog voor om bij haar thuis spek te bakken voor ons. Ik dacht enkel aan mijn bed…
De avond was gewoon super. Zoveel lieve mensen en een geweldige madam waar iedereen naar op kijkt. Ik ben blij dat ik ze met jullie mocht delen!
Bijna!
Achter de schermen wordt hier nog eventjes hard gewerkt. Volgende week kan u mee genieten van de Vlaamse interieurs in de tentoonstelling “Kom Binnen!” die gaat door in de Sint-Pietersabdij, Gent. Of u kan snuisteren in het boek…
Ondertussen heb ik het eerst exemplaar al bestast en bestudeerd. Het omvat genoeg materiaal om te ontdekken: zo’n 90 foto’s en 10 teksten van Luc De Vos. Ik toon alvast de cover zodat u het boek herkent in de boekhandel!
Das Auto. Magazine
Ik had al eerder aangekondigd dat er veel beweegt achter de schermen… En eindelijk kan ik al ietsje tonen! Namelijk een wereldwijde publicatie van de iconische groene kevertaxi’s door Volkswagen “Das Auto. Magazine”.
Je kan het artikel en de foto’s hier bekijken. Maar als je nu toevallig in Mexico bent, of Zwitserland spring dan eens binnen bij een VW dealer. Daar liggen de gedrukte versies!
En nee, zo’n dingen komen niet vanzelf en zeker niet snel. Aan de reeks Vocho Verde begon ik in 2008. Tijdens een taxirit van 2 uur door Mexico Stad genoot ik van het panoramisch uitzicht. De volgende dag hoorde ik van vrienden dat de kevertaxi’s snel uit het straatbeeld moesten verdwijnen van de Mexicaanse overheid.
In 2009 vertrok ik gepakt en gezakt met mijn Pentax67 en een hoop rolletjes Fuji Pro160S 120mm. Ik schuimde de straten af, sprong in tientallen taxi’s, ging tussen de straatverkopers staan aan het rode licht in gure buurten,… Met een warm hart keerde ik na dit avontuur met al mijn materiaal, zonder schrammetje, terug naar België.
Uitgeput en opgelucht stapte ik van de Thalys in Antwerp-Centraal, de laatste halte van mijn reis. Het spannendste moment maakte ik mee op dat moment. Mijn valies met mijn fototoestellen en al mijn filmrolletjes viel tussen de trein en het perron… In mijn hoofd zag ik alle filmrolletjes al rondslingeren, metershoog boven de sporen terwijl de trein in volle snelheid wegrijdt. Toen is een jongen razendsnel op zijn buik gaan liggen en heeft snel mijn valies gered. Hij was verdwenen vooraleer ik bedankt kon zeggen. Ik stond daar maar een beetje te schuifelen, vol ontlading en jetlag in mijn hoofd…
Mexicanen zouden direct een kruisje slaan en hun patroonheilige Guadalupe eeuwig dankbaar zijn. Na mijn 11 bezoeken aan Mexico ben ik wel warmbloedig geworden, maar nog niet zo heftig. Na het voorval in Antwerpen-Centraal heb ik me voorgenomen om de fotoreeks en de VW kevers te koesteren. En om door te zetten om het verhaal van de Vocho Verde wereldwijd te delen. Misschien is het daarom dat Pablo de Kever vandaag zo’n belangrijkere rol speelt in mijn leven…
DIY DAYS in STAM
Het was kort maar krachtig. Eén avond was de expo van de Vlaamse Interieurs te zien. De kerk in het STAM was een op maat gemaakt qua locatie!
Nieuwsgierige bezoekers van het museum kwamen al snel even piepen tijdens de opbouw. Maar het waren de deelnemers van DIY DAYS die konden poseren in het interieur. En dit deelde ze lustig via facebook, twitter en instagram! Een experimentje af en toe moet kunnen.
Heeft u dit gemist? Ik laat dit idee even rijpen en dan tover ik de Vlaamse Interieurs weer tevoorschijn. Nog even geduld!
Pop-up expo Vlaamse Interieurs
Zit je dinsdag 6 november in Gent? Niets gepland van 18u tot 21u30? En heb je de expo Vlaamse Interieurs nog niet gezien?!
Dan heb je geen enkele reden om morgen binnen te blijven! Kom uit uw kot voor de mini-pop-up expo van de Vlaamse Interieurs! Gratis in het STAM in het kader van de DIY Days Ghent.
Poseer in het levensgrote Vlaams Interieur, neem een foto, deel direct via social media (Instagram, Twitter, Facebook,…) en je krijgt een “Vlaams Interieur”-magneetbutton!
de Gentse Musea
Ik kreeg deze week dit boekje ‘de Gentse Musea’ in handen via Sofie. In 2013 exposeert het Miat de expo ‘Onder Stroom’. Je komt daar alles te weten over hoe elektriciteit ons leven de voorbije 100 jaar veranderde. En je kan daar natuurlijk foto’s zie uit mijn fotoreeks ‘Vlaamse Interieurs’!
Het is de eerste aankondiging van alle activiteiten in 2013. Ik hoop snel nog meer te delen!
Fotokader
Voor alle gelukkigen met een fotokader. Hier is de visuele uitleg!
Heeft u er nog geen bemachtigd? Ze verspreiden zachtjes aan… Ongeduldig? Stuur mij dan een mailtje info@evyraes.com!
Benny’s
Goed nieuws voor allen die in Gent wonen én regelmatig hun fiets gebruiken… In maart gaan de Benny’s de Gentse fietsen in palmen.
De voorbije weken kroop mijn zus achter de naaimachine met een hoop lapjes stof, draad en knopjes. Het resultaat zijn 500 kleurrijke Benny’s die op een dag de Gentse fietsen zullen versieren. Een creatief bedankje voor het milieuvriendelijk transportmiddel.
Aangezien mijn zus de creatieveling achter dit project is, heb ik al langer een Benny aan mijn fiets hangen. Het oranje prototype werd gestolen samen met mijn vorige fiets (gij vuile dief!). Maar sinds een paar weken hangt dit vrolijk wit-met-groene-stippen exemplaar te pronken aan mijn stuur. De enige Benny in heel Antwerpen! Elke dag goed voor een glimlach (:
Meer info vind je op haar blog. En het interview op Urgent FM kan je hier beluisteren.
Het is gedaan!
De expo Vlaamse Interieurs heb ik voorbije zondag opgeborgen. Na 4 treinstations, vele publicaties, een hondertal reacties en ontelbare bezoekers!
Maar is het over & out? Val ik in een zwart gat? Zeker niet! Mensen die me kennen weten “Evy gaat door als een Duracell-batterij!” Met een hoofd vol ideeën en kriebelende handen kan ik niet stilzitten. En bindt me zeker niet vast aan een stoel, dan loop ik loeihard weg!
Ik wil iets gedaan hebben in dit leven. En dan nog het liefst zoveel mogelijk! Dus mijn agenda loopt overvol met afspraken rond het vervolg op de Vlaamse Interieurs. Die details, portretten en video-interviews heb ik niet voor niets opgenomen! Af en toe grijp ik nog eens naar die ouderwetse camera’s om jou in 2013 te trakteren op meer Vlaamse Interieurs! In tegenstelling met de reizende expo krijg ik hiervoor meer dan een paar helpende handen. 
Pablo de Kever die is ook nog alive & kicking! De homologatie-fase is een hel… Hij rijdt beter dan vele inlandse auto’s, maar de regels zijn nogal streng en Pablo de Kever heeft een beetje zijn eigen wil… Dat houdt mijn hersenen niet tegen om in 5e versnelling allerlei workshops en toepassingen te bedenken. U hoort binnenkort zeker meer!
Laatste week!
De Vlaamse Interieurs zijn nog exact één week te bekijken in de stationshal van Brugge (Ingang Sint-Michiels). Dan breek ik de frames af, rol de baches op en stockeer ze hier bij mij thuis. Geen sinecure om 3m lange buize droog en veilig te bewaren! Maar daar vinden we iets op.
Net als het vinden van een vervolg. Of andere mogelijkheden om deze 8 beelden tentoon te stellen. Als je een organsiatie of bedrijf kent die graag mensen letterlijk in een interieur laten lopen, aarzel dan niet om mijn te contacteren!
Vlaamse Interieurs op video
De expo reist verder, nog heel eventjes.
In Antwerpen-Centraal kwamen de grote prints het beste tot hun recht. Mensen bleven spontaan stilstaan, poseerden voor de foto, vertelde elkaar verhalen of kinderen speelden met het interieur.
Zet u. Kijk en luister even naar de Vlaamse Interieurs en anekdotes van hun inwoners. Ook Axl Peleman deelt een levendige herinnering!
Meer uitleg en vertalingen van de anekdotes zijn te ontdekken in het vervolg van de expo.
Station Mechelen
Nog een paar dagen staan de levensgrote foto’s in het station van Mechelen.
Aangezien dit station een beetje kleiner is dan Antwerpen-Centraal, vallen de beelden wel erg groot uit. Maar mijn opzet is geslaagd. Niemand kan er naast kijken! Je stapt bijna letterlijk binnen in zo’n gezellige huiskamer als je de stationshal betreed.
Tem zaterdag kun je deze expo nog gratis bezichtigen. Daarna verhuizen de foto’s naar hun (voorlopig) laatste halte in Brugge!
Gent-Sint-Pieters
Voorbije weekend was het weer vroeg opstaan om de expo af te breken in Gent-Sint-Pieters. Indien je het gemist had krijg je hier een indruk.
Spijtig dat ik geen detectiesysteem heb die kan tellen hoeveel bezoekers de expo ondertussen had. In elk geval heel véél! En ik krijg dagelijks reacties in mijn mailbox. We zitten op de goeie weg!
Voor iedereen die meer wil zien. Dat komt! Nog een jaar geduld… Verschillende partners steken de handen uit de mouwen. Mijn hoofd zit vol, samen met die andere projecten rond Pablo de Kever. Maar zo hebben we het graag. Dingen in beweging zetten.
Geniet ondertussen nog van de grote prints. Tot 30 oktober staan die in het station Mechelen. Dan kruip ik weer op mijn knieën voor de afbraak en de laatste halte, Brugge.
Ik zie wat jij (nog) niet ziet! (2)
Eén van de vele voorbereidingen van de expo is communicatie: flyers, uitnodigingen per post, een hele hoop tweets met #vlaamseinterieurs, facebook-event, mondelinge reclame,…
Maar één van de leukste toepassingen is de publicatie van een fotoreeks in Knack (14 september). In die editie zijn verschillende portretten en details te zien. Die vormen een perfecte aanvulling op de ruimtelijke beelden in de treinstations. De week nadien staan nog meer foto’s in hun Wereldtijdschrift (21 september). Ikzelf kon al even gluren naar deze publicatie 
Als je dus meer beeldmatieraal wil ontdekken van de expo #vlaamseinterieurs koop dan zeker één van deze tijdschriften (of allebei!). Nadien moet je wachten tot de volgende fase van het project in 2013!
Ik zie wat jij (nog) niet ziet!
Vandaag stond met een vette rode cirkel aangeduid in mijn agenda! Testprints gaan bekijken bij het labo. Een sneakpreview van de kleuren, lay-out en de vele details in de foto’s.
Vol opwinding stond ik te loeren naar die gigantische machine die inkt en licht spoot over 3,20m… En daar rolden de kleine versies van de band. Kleurrijk. Met een beetje tekst. Voor diegenen die tegen de beelden lopen in het station en géén idee hebben waarom er zo’n grote foto’s op hun dagelijks pendelpad staan! Misschien moet ik mezelf toch af en toe achter een zuil verschuilen, glurend naar de blikken van de mensen.
Ik werd vooral opgewonden van de details die je kunt zien. Ik heb maar een stukje van een foto op werkelijke grote gezien. Maar de beelden zullen er staan. Of je oog er nu van ver op valt. Of als je er vlak voor staat en zoekt naar al die elementen die het interieur tot een geheel maken.
Vandaag kon ik met mijn ogen zien wat ik 1, 2, 3 jaar geleden vastlegde op de camera. Dankzij een hele hoop inspanningen van het hele team van Milo-Profi. Nog 2,5 weken en jullie zien het ook. Spannend!
Uitnodiging Expo Vlaamse Interieurs
Nog maar 4 weken en de expo gaat van start! De zenuwen lopen nu al hoog op. Achter de schermen wordt hard gewerkt om héél Vlaanderen op de hoogte te brengen!
De flyers zijn nu al een hebbeding dankzij het ontwerp van Birdbee. Je kan bij Designcenter/DE Winkelhaak een exemplaar meepikken. Deze week ga ik in Antwerpen mijn ronde doen bij musea en coffeebars! Ik deel hier alvast het digitale exemplaar, maar dat kan niet tippen aan de échte versie!
Update
De voorbije weken was het hier nogal stil op de blog. Maar mijn hoofd en leven waren overladen!
Achter de schermen werk ik hard aan de laatste voorbereidingen van de expo Vlaamse Interieurs in september. Maar met mijn gedachten zit ik al in een grotere expo. In het echte leven heb ik afspraken met partners, aanvragen voor subsidies, etc. Alles krijgt vorm, beetje bij beetje.
Ook Pablo de Kever domineert mijn leven. We zitten nog altijd in de homologatiefase. Misschien is er deze week een kans dat we verder geraken… Mijn handen heb ik vol met het voorbereiden van de workshops. En voorbije weekend stond er een lang artikel in De Morgen! Nu nog achter de schermen verder werken aan dat nieuwe project…
The adventures of Pablo
Pablo the Beetle has been in Belgium for only 3 months. Giving me a lot of joy when I see his smiling face. Or when I see kids turning their heads to follow this bright green car driving down the street!
But these Belgian rules have been keeping my head busy to get Pablo registered! Everyone wants some money, nobody knows what to do exactly. Sounds pretty Mexican to me! We should be on the right track now. I only need to save to get some modifications done and start the procedure of homoligation.
In the mean time, I’m allowed to drive around with his Mexican licence plate in Belgium. I love the Angel and 682-SEE!
As for the project, I’m preparing some workshops for summer. Pablo the Beetle will introduce children into the colourful Mexican world and photography! Next Friday I’ll hold a Mexican party for 44 kids, including enough homemade piñata’s, jamaica drinks and corncake. But the aspect that triggers me the most is the children’s questions. They’ll challenge me as a photographer to capture the answers. I do not need to finish up the workflow for that!
For sure I’ll keep you posted about Pablo and his adventures!
Pablo de Kever in Belgium
Very good news, Pablo de Kever is almost in Belgium!
You can meet him for the first time in Belgium on Friday the 11th of February at 11am at ‘t Steen in Antwerp. Afterwards I’ll be using him as my personal transportation. So you can bump into him while driving on the Belgian roads!
The childrens’ blog will continue. Kids can ask questions about any subject. They will challenge me to answer with images! It gives them the opportunity to discover the interaction of blogs (social media) and educate them with visual inputs.
Pablo de Kever to Belgium!
The last two weeks have been busy and stressfull! I felt a bit sad of the unfortunate news that none of the companies I contacted want to sponsor in getting Pablo to Belgium. Without knowing anything about international transportation, I asked friends, Facebook and Twitter for companies.
Only 3 of the 10 companies I found answered my requests, most with pretty high costs for such a small car! By Wednesday little time was left… So I headed to the office of Wallenius Wilhelmsen here in Mexico City. In 90 minutes Pablo’s ticket was fixed! For a darn cheap price! The good news was that the boat leaves already on Monday (10th of January). Which meant that he had to be in Veracruz fast to get Pablo registered on time!
So Thursday I woke up before sunset and headed for Veracruz, 409 km. The customs agent was really nice. I paid all the costs for him and the port. He would take care of putting him on the boat. So I had to leave Pablo behind, feeling sad and happy at the same time. The only thing I can do now is wait…
I have one week left in Mexico City to take my flight. Yes, after months of trying, calling and e-mail I fixed the flight with KLM (for the ones who didn’t know it yet!). And yes, I fly in Business Class because they had no other space left, bummer for them!
I still got loads of adventures and pictures left to share. Which I will do in the next weeks. Once Pablo gets in Belgium, a new adventure starts. To begin with getting him registered to drive on the smooth Belgian roads!
Boat that will take Pablo to Belgium!
Last image of Pablo de Kever in Mexico
Mexico City
The roadtrip is finished. I am back in Mexico City to finish up the project “Pablo de Kever”. And Mexican friends ask me which place I like the most… Well, for me it’s Mexico City!
There’s just no other place like this city. You can find anything here: food an every corner, all kinds of typical dishes, cheap labour, fancy bars, big markets,… Once you step out DF, you leave a magic place behind. Of course, there are many problems this city faces, from heavy smog to extreme poverty. But the mixture of having everything together makes you fall in love with this place for the rest of your life…
After visiting Mexico City 11 times, I got so used to the overload of colours and food. It was a disappointment to discover that many places have much less to offer. If you spend time to get to know this city, you can bump on anything else you can find across the country! And it makes sense. Mexico City hosts everybody and everything this country has, and even more.
One of the things I adore the most is the kindness of people! It’s common strangers say “Buen provecho” when you’re having lunch at a restaurant. Can you imagine that in the biggest city of the world that hosts more than 20 million people kept that country-stile mentality? Forget about finding that in touristical places such as San Cristobal or Cancun!
It would have been easier to find loads of answers for the project “Pablo de Kever” in this buzzy capital. I often had to wait days or weeks to bump into something usefull for the childrens’ blog on the road. Of course I don’t regret the trip I made. ‘Cause I did see amazing nature and beautiful traditions. But the next two weeks I’ll enjoy absorbing the hundreds of impressions you get when wandering around in Mexico City!
Happy New Ears!
I just got back in Mexico City. To be honest, getting back save with all my photo equipment and an (almost) unharmed Pablo de Kever is a big achievement! All the adventures and images are like the cherry on top of a cake.
For sure, I got some more stories and tips to share with you (later) about Mexico. But first I need to spend time to find out how I can transport Pablo to Belgium. Doesn’t he look cute with his moose-ears? I just can’t leave him behind! Any tips about export Mexico-Belgium are welcome. Happy holidays to everybody!
Havana, a city of contrasts
Mexican roads
After driving Pablo the Beetle 4400 km on the Mexican roads, it’s time to share some tips!
- People warned me never to drive at night. They are so right! Roads have to many wholes, roadworks without announcing trucks or people cross the road without watching, etc.
- I advice to drive with 2 persons. 4 eyes see so more than 2! And you need these extra eyes to detect the holes. It’s especially tiring when the sun sets hards and blinds the details in the shadow!
- Be aware to have ‘topes’ everywhere! These bumps never come alone. When you seen one, be sure you have another one right behind it. If you see the sign of a small town, for sure you can expect some. If you see a (small) street on the left or right, it’s another warning to get one! The same counts for areas marked as 30 or 40 km/h. Little of them are painted bright yellow, most of them are hidden well. And loads of them just stand there, without any reason. So keep your eyes open to track them on time!
- Drive behind a Mexican car. They know the road. If they suddenly drive at the left side, this means there’s a big hole at the right! Or check their stop lights to detect one of these crazy ‘topes’!
- Always expect upcoming traffic in (narrow) curves up the mountains. Mexicans don’t respect the road signs and overtake whenever they feel like it. Yes, even in dangerous curves!
- Be prepared to kill loads of bugs, some lizards and even iguanas. They love to bath in the sun on the road. And most of them are too slow to get away on time! Just be happy if you don’t hit a dog! Most dogs love to come up, bark and follow your car!
- Stay calm when a police officer makes you stop. (I am not so good at that, but it’s the best thing to do.) Most of them want a mordida (bribe) for an invented delict. When you have to show your documents, hold them and don’t give them away. Although some insist of letting your papers go… Than you just do that, especially when they carry an automatic shotgun. Two tips. 1. Say your Embassey knows you’re travelling and you will give them a call. Most of the time, that scares them. Do make sure you have the emergency number of your embassy, just in case you need it! 2. Keep a ‘fake’ wallet where you have about 100 pesos to bribe them (if they don’t care about you mentioning ‘embassey’). If they see more money, they will take it.
As for now, the free roads (libre) in the North are in a better condition than the South. I don’t take the highways (coata) because I want to see smaller places and the Beetle goes slow anyway. But the coata is a good option to drive safe and fast!
In general, the Mexican government is doing a lot of effort to improve the roads. They have loads of work left to get everything safe. And they could use some advice in road signs and safety clothes to make the works more visible. But yeah, it’s Mexico. Don’t expect things are than in an efficient or decent way!
